نگاه ِثابت / - آسمان وانیلی

آسمان وانیلی

و امروز، روز دیگری ست با تمام صداها و شگفتی های پیدا و ناپیدایش

نگاه ِثابت /

 

لذت می برم ازتماشای تکان خوردن ملافه های سپید درباد در هوایی آفتابی روی بندهای سراسری در سراشیبی مکانی مرتفع.

جمع و جور کردن فکرهایم زمان می برد. آنقدر پراکنده و بریده بریده شده ام که سخت می شود با یک نگاه ِثابت، همه چیز را هم زمان تماشا کرد!
همیشه آخرین لحظه،غم انگیزترین لحظه هم هست و یا شاید تاثیرگذارترین. وقتی می رفت از دور با کوله پشتی که روی شانه های لاغرش سنگینی می کرد و قدم هایی که آرام دور می شد. در ذهنم نقش بسته است. 
فردا می شود یک هفته که " آ " از پیش ما رفته است.

 

 

+ خانم بوک ; ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٠
    پيامها ()