کوتاه تر - آسمان وانیلی

آسمان وانیلی

و امروز، روز دیگری ست با تمام صداها و شگفتی های پیدا و ناپیدایش

کوتاه تر

 

شب، پشت شیشه هاست
چراغ کوچک مطالعه
محدوده ی زندگی ام را روشن کرده است
پشت سرم سکوت ِاتاق
درتاریکی فرو رفته است
در فکرم کسی چیزی می گوید
گوش می دهم.

 

 اینجا،این گوشه ی دنج را دوست دارم که خودم هستم و خودم.
دوستان زیادی ندارم اما همین تعداد اندک هم برایم مهم اند تک تک شان.

دلم تنگ شده بود.

                                                برمی گردم.

 

+ خانم بوک ; ٦:٤٠ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٩ بهمن ۱۳۸٩
    پيامها ()