شب های طولانی - آسمان وانیلی

آسمان وانیلی

و امروز، روز دیگری ست با تمام صداها و شگفتی های پیدا و ناپیدایش

شب های طولانی

 

شب های طولانی ست که دیگر خواب نمی بینم.

صدا و لحن حرف زدنم گاهی که تغییر می کند، نمی دانم هنوز هم دوستم داری!؟
یا اینکه گذشته ای از همه ی عمری که با من رفته ای به دیدن صبح.

چقدر صبح شد و چقدر شب تمام...
می بینی این عمر است که می گذرد ازخطوط کف دستهایم پیداست کمرنگ تر می شوند.

 

 

 

+ خانم بوک ; ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۳ دی ۱۳۸۸
    پيامها ()