آسمان وانیلی

آسمان وانیلی

و امروز، روز دیگری ست با تمام صداها و شگفتی های پیدا و ناپیدایش

همین نزدیکی ها


بهار پشت پنجره است.
توی حیاط، روی تک تک شاخه ها. بهار توی دل های ما ست که گاهی هم فراموشش کردیم.
بهار همین جاست همین نزدیکی ها.

امسال جای خیلی ها خالیه چه آنهایی که از دور می شناختیم و برای همیشه از پیش ما رفتند. و چه آنهایی که سال هاست با لبخندی قاب شده کنار شومینه یا روی دیوار ماندگارند.

با آرزوی سالی سرشار از آرامش و آسایش برای همگی .

 

 

بعد نوشت:  توی فرصتی حتما میایم به همه سر می زنم قول می دهم :)

+ خانم بوک ; ٢:٤٦ ‎ق.ظ ; شنبه ٢۸ اسفند ۱۳۸٩
    پيامها ()   

مرگ صورت عجیبی دارد

 

خبرهای بد راه خودشان را پیدا می کنند عنوان یکی از پست های اخیرت بود که انگار آن رابرای خودت نوشته بودی و مرگ باتو چه آسوده کنار آمده بود دوست من. برای همین پستت نوشتم، مرگ گاهی به شدت غافلگیرمان می کند و امروز تو با رفتنت ما را غافلگیر کردی!
حسن آقای خدابیامرز،که چه اسم عجیبی بود برای وبلاگت و چقدر همیشه می خواستم این را بپرسم که چرا خدابیامرز!

امروز،شنبه داشتم در وبلاگ خدابیامرز چندتایی از یادداشت هاش وکامنت هام رو می خواندم برخوردم به یادداشت چهارم دیماه ٨٩ که به بهانه ی تولدش نوشته بود و کامنتم.

 

روحش همواره درآرامش...

 

 

+ خانم بوک ; ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٥ اسفند ۱۳۸٩
    پيامها ()